งานประเพณี “สักการะหลวงพ่อเขียน เยี่ยมเยียนดงเจริญ”

 งานประเพณี “สักการะหลวงพ่อเขียน เยี่ยมเยียนดงเจริญ”

        งานประเพณี “สักการะหลวงพ่อเขียน เยี่ยมเยียนดงเจริญ” ระหว่างวันที่ ๑๙-๒๑ ธันวาคม ของทุกปี ณ วัดสำนักขุนเณร หมู่ ๑ ตำบลสำนักขุนเณร อำเภอดงเจริญ จังหวัดพิจิตร 

        หลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิตโต มีนามเดิมว่า เสถียร จันทร์แสง เกิดเมื่อวันเสาร์ เดือน 4 ปีขาล พุทธศักราช 2399 บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อปี พ.ศ. 2411 อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ.2420 และจำพรรษา ณ วัดสำนักขุนเณร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 ท่านมรณภาพ เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เวลา 23.50 น. สิริรวมอายุได้ 108 ปี 87 พรรษา อ่านต่อ

แหล่งข้อมูล : นายอุทัย นนทอง

ผู้เขียน : นายอุทัย นนทอง

นวดคลายเส้น

 นวดคลายเส้น

        การนวดเป็นแขนงหนึ่งของการแพทย์คลายเส้น ซึ่งปัจจุบันนี้มีผู้นิยมและสนใจศึกษากันอย่างแพร่หลาย เพราะการนวดช่วยผ่อนคลายการเมื่อยล้าจากการทำกิจกรรมในชีวิตประจำวัน การทำงาน ฯลฯ การนวดเป็นวิธีการที่สะดวกและเสียค่าใช้จ่ายน้อยมาก สามารถทำด้วยตนเองและผู้อื่นได้นอกจากจะเป็นการปฐมพยาบาล บรรเทาอาการเคล็ดขัดยอก ปวดบวม การนวดยังมีประโยชน์อย่างมากต่อผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาโดยวิธีกายภาพบำบัด การนวดคลายเส้นนอกจากจะเป็นการเผยแพร่ความรู้และวิธีปฏิบัติที่ถูกต้อง ผู้เข้ารับการอบรมด้วยวิทยากรผู้เชี่ยวชาญ ยังเป็นการช่วยอนุรักษ์และส่งเสริมการแพทย์คลายเส้น อันเป็นภูมิปัญญาที่สั่งสมมาแต่โบราณ ไม่ให้สูญหายไปอย่างน่าเสียดาย และยังเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการเลือกเรียนอาชีพและสร้างรายได้เสริมได้ อ่านต่อ

แหล่งข้อมูล : นางวงเดือน สีนาก

ผู้เขียน : นายอุทัย นนทอง

พิพิธภัณฑ์ภูมิปัญยาวัดสำนักขุนเณร

 พิพิธภัณฑ์ภูมิปัญยาวัดสำนักขุนเณร

        พิพิธภัณฑ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น “พิพิธภัณฑ์และภูมิปัญญาท้องถิ่น” มีลักษณะเป็นอาคารไม้ ๑ หลัง กว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๑๐ เมตร ลักษณะทรงไทยประยุกต์ ซึ่งสิ่งของทุกชิ้นที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ชาวบ้านเป็นผู้บริจาคให้กับ ทางวัดสำนักขุนเณร เพื่อเป็นแหล่งศึกษาหาความรู้ให้กับเยาวชนรุ่นหลังสืบต่อไป ก่อตั้งขึ้นโดยความคิดของ พระครูสิริสุตโสภณ (จำเนียร คำสุข) เนื่องจากท่านสังเกตเห็นโบราณวัตถุและเอกสารโบราณต่างๆ ที่ถูกเก็บรักษากระจัดกระจายอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ภายในวัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอกสารโบราณ เช่น ใบลาน สมุดไทย สมุดข่อยจำนวนมาก ซึ่งมีทั้งตำรายาแผนโบราณและคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้รับการดูแล ท่านจึงได้ริเริ่มเก็บรวบรวมโบราณวัตถุต่างๆ ในวัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๔๕ จนในปี พ.ศ. ๒๕๔๗ และนำเอกสารโบราณต่างๆ มาจัดแสดงให้ประชาชนได้เข้าชม โดยใช้พื้นที่ของหอสวดมนต์ เป็นอาคารสำหรับจัดแสดง เพื่อพระสงฆ์จะได้ดูแลรักษาเอกสารและวัตถุโบราณต่างๆ ที่นำมาจัดแสดงได้โดยสะดวกซึ่งสิ่งของที่นำมาจัดแสดงให้ชมยังมีจำนวนไม่มากนัก เอกสารและวัตถุโบราณที่นำมาจัดแสดงบางส่วนในพิพิธภัณฑ์ได้รับบริจาคมาจากชุมชน เพื่ออนุรักษ์มรดกภูมิปัญญาท้องถิ่นให้คนรุ่น-หลังได้ศึกษา โดยความร่วมมือระหว่างบ้าน วัด และราชการ (หลักบวร) นำโดยเจ้าอาวาส คณะสงฆ์วัดสำนักขุนเณร ซึ่งปัจจุบันมีตู้จัดแสดง อ่านต่อ

แหล่งข้อมูล : วัดสำนักขุนเณร หมู่ ๑ ตำบลสำนักขุนเณร อำเภอดงเจริญ จังหวัดพิจิตร

ผู้เขียน : นายอุทัย นนทอง

ชุมชนท่องเที่ยว วิถีถิ่น วิถีไทย วิถีชีวิต ชนบท

 ชุมชนท่องเที่ยว วิถีถิ่น วิถีไทย วิถีชีวิต ชนบท

        หลวงพ่อเขียน กราบนมัสการหลวงพ่อเขียน​ ธมฺรกฺขิโต​ วัดสำนักขุนเณร​ จังหวัดพิจิตร​ พระอริยสงฆ์ผู้ทรงวาจาสิทธิ์เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของเหล่าสาธุชนและคณะศิษยานุศิษย์มีความเชี่ยวชาญวิทยาคมเป็นที่เลื่องลือไปทั่วสารทิศจนได้รับการยกย่องจากชาวพิจิตร

        พิพิธภัณฑ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น วัดสำนักขุนเณร ก่อตั้งขึ้นโดยความคิดของพระครูสิริสุตโสภณ, ดร. (จำเนียร คำสุข) เนื่องจากท่านสังเกตเห็นโบราณวัตถุและเอกสารโบราณต่างๆ ที่ถูกเก็บรักษากระจัดกระจายอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ภายในวัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอกสารโบราณ เช่น ใบลาน สมุดไทย สมุดข่อยจำนวนมากซึ่งมีทั้งตำรายาแผนโบราณและคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้รับการดูแล จึงได้ริเริ่มเก็บรวบรวมโบราณวัตถุต่างๆ ในวัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๔๕ จนในปี พ.ศ. ๒๕๔๗ จึงสามารถนำเอกสารโบราณต่างๆ มาจัดแสดงให้ประชาชนได้เข้าชม โดยใช้พื้นที่ของหอสวดมนต์ เป็นอาคารสำหรับจัดแสดง เพื่อพระสงฆ์จะได้ดูแลรักษาเอกสารและวัตถุโบราณต่างๆ ที่นำมาจัดแสดงได้โดยสะดวก ซึ่งสิ่งของที่นำมาจัด แสดงให้ชมยังมีจำนวนไม่มากนัก เอกสารและวัตถุโบราณที่นำมาจัดแสดงบางส่วนในพิพิธภัณฑ์ได้รับบริจาคมาจากชุมชน เพื่ออนุรักษ์มรดกภูมิปัญญาท้องถิ่นให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา โดยความร่วมมือระหว่างบ้าน วัด และราชการ(หลักบวร) นำโดยเจ้าอาวาส คณะสงฆ์วัดสำนักขุนเณร ซึ่งปัจจุบันมีตู้จัดแสดงจนถึงปัจจุบัน อ่านต่อ

แหล่งข้อมูล : วัดสำนักขุนเณร หมู่ ๑ ตำบลสำนักขุนเณร อำเภอดงเจริญ จังหวัดพิจิตร
ผู้เขียน : นายอุทัย นนทอง

การเพาะเห็ดนางฟ้า

 การเพาะเห็ดนางฟ้า

        “เห็ดนางฟ้า” เป็นอาชีพและช่องทางทำกินได้อย่างน่าสนใจ และสามารถเลือกหารับประทานได้ง่าย เป็นทางเลือกสำหรับคนที่อยากทานอาหารเพื่อสุขภาพ เพราะทั้งสด ไขมันต่ำ เหมาะสำหรับผู้ที่ดูแลสุขภาพ จากแนวโน้มความนิยมรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพดังกล่าว ทำให้มีผู้ที่สนใจเรียนการเพาะเห็ดนางฟ้า แต่ไม่มีหน่วยงานหรือบุคคลเปิดสอน ในขณะเดียวกันผู้ประกอบการที่มาทำธุรกิจเพาะเห็ดนางฟ้ายังมีน้อย อาชีพการเพาะเห็ดนางฟ้า สามารถสร้างรายได้ที่มั่นคงหรือไปสู่การบริหารจัดการที่มีมาตรฐานเป็นไปตามหลักการของการประกอบอาชีพที่สอดคล้องกับศักยภาพของตนเอง ชุมชน สังคม และสิ่งแวดล้อม อ่านต่อ

แหล่งข้อมูล : https://web.facebook.com/profile.php?id=100010780324320 นางมานิส ขุนอินทร์

ผู้เขียน : นายอุทัย นนทอง

ประเพณีหล่อเทียน และแห่เทียนพรรษา

 ประเพณีหล่อเทียน และแห่เทียนพรรษา

        ในทุกๆ ปีชาวตำบลวังงิ้วได้จัดประเพณีหล่อเทียน และแห่เทียนพรรษา เพื่อให้ประชาชนในตำบลวังงิ้วที่นับถือพุทธศาสนาได้เข้าใจและตระหนักถึงวันสำคัญของวัน เข้าพรรษาและได้ประพฤติปฏิบัติตนอย่างถูกต้องเหมาะสม ตามวิถีของชาวพุทธ ได้ทำบุญร่วมกันและมีส่วน ร่วมในการทำนุบำรุงพระพุทธศานา และให้ประชาชนในตำบลวังงิ้วได้ร่วมกันสืบสานอนุรักษ์ประเพณี วัฒนธรรมอันดีงามของท้องถิ่น และเป็น “วันเข้าพรรษา” เป็นวันสำคัญในพุทธศาสนาวันหนึ่ง ที่พระสงค์เถรวาทจะอธิฐานว่าจะพักประจำอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง ตลอดระยะเวลาฤดูฝนที่มีกำหนดเป็นระยะเวลา ๓ เดือน ตามที่พระธรรมวินัยบัญญัติไว้ โดยไม่ไปค้างแรมที่อื่น หรือที่เรียกติกปากกันโดยทั่วไปว่า จำพรรษา ("พรรษา” แปลว่า ฤดูฝน, "จำ” แปลว่า พักอยู่) พิธีเข้าพรรษานี้ถือเป็นข้อปฏิบัติสำหรับพระสงค์โดยตรง  ละเว้นไม่ได้ ไม่ว่ากรณีใดๆ ก็ตามการเข้าพรรษาตามปกติเริมนับตั้งแต่วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๘ ของทุกปี (หรือเดือน ๘ หลัง ถ้ามีเดือน ๘ สองหน)และสิ้นสุดลงในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ หรือวันออกพรรษา สาเหตุที่พระเจ้าทรงอนุญาตการจำพรรษาอยู่ ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่งตลอด ๓ เดือนแก่พระสงค์นั้น มีเหตุผลเพื่อให้พระสงฆ์ได้หยุดพักการจาริกเพื่อเผยแพร่ศาสนาไปตามสถานที่ต่าง  ซึ่งจะเป็นไปด้วยความยากลำบากในช่วงฤดูฝน

        การตกแต่งต้นเทียน เริ่มมีขึ้นโดยภูมิปัญญาชาวบ้าน ใช้ขี้ผึ้งลนไฟหรือตากแดดให้อ่อน แล้วปั้นเป็นรูปดอกลำดวนติดต้นเทียน หรือเอาขี้ผึ้งไปต้มให้ละลาย แล้วใช้ผลมะละกอ หรือ ผล ฟักทองนำมาแกะเป็นลวดลาย ใช้ไม้เสียบนำไปจุ่มในน้ำขี้ผึ้ง แล้วนำไปจุ่มในน้ำเย็น แกะขี้ผึ้งออก จากแบบ ตัดและตกแต่งให้สวยงามนำไปติดที่ต้นเทียนการทำเทียนพรรษามีวิวัฒนาการเรื่อยมาไม่หยุดนิ่ง ในปี พ.ศ. ๒๕๑๑ผู้คนได้พบเห็น ต้นเทียนพรรษาขนาดใหญ่และสูงขึ้น มีการแกะสลักลวดลายในส่วนลำต้นอย่างวิจิตรพิสดาร ใน ส่วนฐานก็มีการสร้างหุ่นแสดงเรื่องราวทางศาสนา และความเป็นไปในสังคมขณะนั้น กลายเป็น ประติมากรรมเทียนพรรษาที่ยิ่งใหญ่ อ่านต่อ

อ้างอิง
http://arts.pnru.ac.th/th/km/tradition-culture
ผู้เขียน/ผู้เรียบเรียง : นางสาวอภิรดี  เปี่ยมพันธ์
ถ่ายภาพ / ภาพประกอบ : นางสาวอภิรดี  เปี่ยมพันธ์

ตะกร้าปอเฮ

 ตะกร้าปอเฮ

        เริ่มจากการส่งเสริมการศึกษาต่อเนื่องของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอดงเจริญ โครงการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาอาชีพ หลักสูตรระยะสั้นการทำตะกร้าจากเชือก ป่าน ให้กับกลุ่มแม่บ้าน ประชาชนทั่วไปและ เมื่อเรียนจบหลักสูตรได้มีการผู้ที่สนใจรวมกลุ่มกันทำเป็นอาชีพขายส่งในชุมชนและขายตามตลาดนัดต่าง ๆ มีสมาชิกที่รวมกลุ่ม 15 คน ประธานกลุ่ม นางสุฐาพร อินต๊ะ ประธานกลุ่มแม่บ้านในระยะแรกกลุ่มมีปัญหาเรื่องการพัฒนาผลิตภัณฑ์ และด้านการตลาด ต่อมาได้มีการปรับปรุงคุณภาพและพัฒนาให้มีความหลากหลายมากขึ้น มีบรรจุภัณฑ์สินค้าเป็นของฝากที่สวยงาม จนกลายเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์สินค้า OTOP

อ่านต่อ

อ้างอิง

นางสุฐาพร อินต๊ะ
ผู้เขียน/ผู้เรียบเรียง : นางสาวอภิรดี  เปี่ยมพันธ์
ถ่ายภาพ / ภาพประกอบ : นางสาวอภิรดี  เปี่ยมพันธ์

การทอเสื่อกก

 การทอเสื่อกก

    การทอเสื่อกก  เป็นภูมิปัญญาของคนในท้องถิ่น  ที่นำเอาต้นกกมาแปรสภาพให้เป็นเส้น ย้อมสี  แล้วสานทอให้เป็นแผ่นผืน  เพื่อนำมาใช้ปูลาดรองนั่งหรือนอน  หรือทำธุรกรรมต่างๆ  ตลอดจนทำพิธีกรรมทางศาสนาและความเชื่อ เสื่อกก  เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีใช้กันอยู่ทั่วไปทั้งในประเทศหรือต่างประเทศ  ทั้งนี้เพราะต้นกกเป็นพืชธรรมชาติที่ขึ้นอยู่ทั่วทุกภูมิภาค และภูมิปัญญาของคนในท้องถิ่นที่นำต้นกกมาแปรสภาพก็มีลักษณะคล้ายกัน หรือได้อิทธิพลทางความคิดจากกันและกัน ทำให้เสื่อกกถูกจัดได้ว่าเป็นปัจจัยจำเป็นอย่างหนึ่ง  ต่อการดำรงชีวิตของผู้คนในอดีต

    ต่อมา “นางกรรณิกา   ฉิมทิม”  ที่อยู่ 6/1 หมู่ที่ 8 ตำบลวังงิ้ว อำเภอดงเจริญ  จังหวัดพิจิตร เป็นคนริเริ่มการทอเสื่อที่มีการสืบสานภูมิปัญญาทางด้านการทอเสื่อกกนี้มายาวนาน จนปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์อื่นเข้ามาทดแทนการใช้เสื่อกกมากมายให้เลือก นับตั้งแต่เสื่อน้ำมัน พรม กระเบื้องปูพื้น  และอื่นๆ  ทำให้กระแสความนิยมในการใช้เสื่อกกลดลง  และคนรุ่นใหม่ก็สนใจในภูมิรู้ด้านนี้น้อย เพื่อเป็นการอนุรักษ์ภูมิปัญญาดั้งเดิมและส่งเสริมอาชีพให้กับชาวบ้านดงหมากยางที่ว่างจากการประกอบอาชีพหลักจึงได้ส่งเสริมให้กับชาวบ้าน อ่านต่อ

อ้างอิง

http://cddata.cdd.go.th/
ผู้เขียน/ผู้เรียบเรียง : นางสาวอภิรดี  เปี่ยมพันธ์

ถ่ายภาพ / ภาพประกอบ : ชุมชนเสื่อกก ,เว็บไซต์สัมมาชีพชุมชน